همزمان با اعلام سفر بانکی مون، رئیس ملل متحد، به ایران جمعی از زندانیان سیاسی خواستار ملاقات با وی شدند و از وی خواستند برای کسب اطلاع بیشتر از وضعیت زندانهای ایران با خانواده های زندانیان نیز ملاقات کند.
مشروح نامه ارسالی به بانکی مون به شرح زیر است:
بنام خدا
آقای بان کی مون رئیس محترم سازمان ملل متحد ،پیش از این قطعا راجع وضعیت حقوق بشر و شرایط زندانها و زندانی ها در ایران گزارشهای زیادی دریافت کرده اید .
لذا اکنون که گفته می شود در آستانه سفر به ایران هستید لازم می دانیم که وضعیت حقوق بشر و بطور خاص شرایط زندان ها را هم به عرضتان برسانیم تا پیگیری نمایید.
چرا که شرایط زندان چه به لحاظ تعداد زندانیها که معمولا 4 تا 5 برابر ظرفیت آن است و چه به لحاظ بهداشت و امکانات درمانی و همین طور حقوق زندانیان در زندانها، مراحل دستگیری ،بازجویی ،محاکمه های دور از شان انسانیت و تلاش برای بد نام کردن آزاد شدگان از مصادیق نقض حقوق بشر می باشد .
در اینجا حتی صحبت کردن هم در باره موارد فوق جرم محسوب می شود و منجر به حبس انفرادی ، قطع تلفن و ملاقات و حتی تشکیل پرونده جدید و پیگرد قضائی می گردد .
بویژه در اینحا زندان گوهردشت در کرج علاوه بر عدم رعایت حداقل های حقوقی ،تفکیک جرایم نیز انجام نمی گردد و همه جرایم در شرایط تراکمی وخامت باری در یک جا نگهداری می شود . وضعیت بهداشت روانی و جسمی و محیطی در شرایط فلاکت باری قرار دارد.
لذا از شما انتظار داریم که برای تهیه گزارشی از موارد فوق و صدها موارد دیگر که ذکرشان در اینجا میسر نیست در ملاقات با زندانی های گوهردشت کرج و خانوادهای آنها تلاش نمایید.
جمعی از زندانی های سیاسی گوهردشت
02 اردیبهشت 1389
گزارش فوق به دبیر کل سازمان ملل ارسال گردید
