آنها بعد از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ به مدت سی سال در شهرک مدرن اشرف در صحرای نزدیک مرز ایران و عراق مستقربودند.
به آنها در سال ۲۰۰۳ در ازای تحویل دادن سلاحهایشان توسط ژنرالهای آمریکایی تضمینهای امنیتی داده شد. ولی خیلی زود پس از آنکه نیروهای امریکایی عراق را ترک کردنداین شهر ، در سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ توسط نیروهای عراقی و عوامل رژیم ایران تحت امر نخست وزیر عراق نوری مالکی، مورد حمله قرار گرفت و دراین حملات ۴۷ تن از ساکنان کشته و صدها تن مجروح شدند.
سال گذشته مارتین کوبلر، رئیس هیأت همیاری سازمان ملل در عراق (یونامی) واسطه یک معامله بین مالکی و رژیم ایران شد و درجریان این معامله ساکنان این شهر را متقاعد ساخت که به کمپ لیبرتی نقل مکان کنند با این قول که اینکار یک مرحله قبل از انتقالشان به خارج از عراق خواهد بود.
درهمان زمان، یک گزارش کمیساریای عالی پناهندگان کمپ لیبرتی را فاقد الزامات پایه یی  وساختاری برای یک کمپ پناهندگی تشخیص داد. اما تحت امر کوبلر، این گزارش بازنویسی شد تا این واقعیت را معکوس قلمداد کند و وقتی ساکنان به کمپ وارد شدند، متوجه شدند که قربانی یک فریب کاری وحشتناک شده اند. چراکه خانه جدید آنها یک زندان تنگ و کثیف بیش نبود، جایی که در آن متعلقاتشان دزدیده شد، شب و روز توسط نگهبانان وحشی عراقی و عوامل رژیم ایران مورد اذیت قرار گرفتند و از آب، غذا و الزامات پزشکی محروم شدند.
دو هفته قبل، این کمپ به شدت با موشک مورد حمله قرار گرفت که در آن ۷ نفر از ساکنان کشته و صدها نفر مجروح شدند. سفیر آلمان در بغداد، بریتا واگنر، یک بیانیه صادر کرد و در آن حمایت کامل دولت خود را از کار یونامی ابراز کرد. رئیس یونامی، مارتین کوبلر، همسر خانم واگنر است.
در واشینگتن، شهردار نیویورک که از طرف صفی از مقامات ارشد دولتهای اخیر آمریکا حمایت میشد، سخنرانی مهیج و پرشوری ایراد کرد و در آن از بان کی مون خواست تا کوبلر را اخراج کند و گفت کمپ لیبرتی "نه فقط یک اردوگاه کار اجباری بلکه یک قتلگاه است،: و این کوبلر بود که "اجازه داد آنجا یک قتلگاه شود."
به قلم کریستفر بوکر تلگراف - انگلستان - 24 فوریه 2013