سایت فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران در 20 بهمن 1390 گزارش کرد: طی ساعتهای روز زندانیان بیدفاع زندان قزلحصار را وادار به بیرون رفتن از سلولهای خود و رفتن به حیاط زندان میکنند. آنها ناچار هستند که ازساعت 07.30 صبح تا زمان ناهار و مجدداً بعد از صرف ناهار در حیاط زندان بمانند.
زندانیان بیدفاع در سرمای شدید و چند درجه زیر صفر و بهخصوص درزمانهای بارش برف و یا باران مجبورند بدون سر پناه در معرض برف و باران وسرمای شدید قرار گیرند. زندانیان فاقد لباس گرم هستند و در طی مدت زمانی که در حیاط زندان قرار دارند از سوز سرما به خود میپیچند.
حتی زندانیان سالخورده و بیمار و زندانیانی که قادر به راه رفتن نیستند اجازه ماندن در سلولهای خود را ندارند و ناچار هستند در سرمای چند درجه زیر صفر در معرض سوز شدید هوای سرد قرار گیرند. زندانی که سخت بیمارهستند و قادر به خروج از سلولهای خود نیستند توسط پاسداربندها از سلولهایشان خارج میکنند و به زیر 8 برده میشوند و در آنجا مورد ضربوشتم قرا ر میدهند. پاسدار بندها همچنین برای تحقیر کردن زندانیان، آنها را وادار به عریان شدن میکنند و باید در معرض دید سایر زندانیان قرار گیرند. این رفتار تحقیرآمیز و غیرانسانی بهطور سیستماتیک در این زندان بکار برده میشود...».
