سازمان پزشکی قانونی رژیم آخوندی اعلام کرد در شش ماه نخست ۱۴۰۵، ۱۰ هزار و ۳۵۷ نفر در حوادث رانندگی جان‌باخته‌اند که ۸۳۲۸ نفر مرد و ۲۰۲۹ نفر زن بوده‌اند.
در شهریورماه به تنهایی ۱۸۵۶ نفر کشته شدند. در همین مدت ۲۲۴ هزار و ۲۲۰ مصدوم به پزشکی قانونی مراجعه کرده‌اند که ۱۰.۸ درصد بیشتر از پارسال است.
جوانان قربانیان اصلی
بیشترین تلفات با ۱۸۶۸ نفر در گروه سنی ۱۸ تا ۲۴ سال بوده که ۱۸ درصد کل کشته‌هاست. بعد از آن ۳۰ تا ۳۹ سال با ۱۵۵۵ نفر و ۴۰ تا ۴۹ سال با ۱۵۱۴ نفر قرار دارند. در این مدت ۴۵۵ کودک ۱۰ ساله و کمتر هم جان‌باخته‌اند.
یک فاجعه مزمن، نه حادثه
شمار کشته‌ها از ۱۶ هزار و ۷۷۸ نفر در سال ۱۴۰۰ به بیش از ۱۹ هزار نفر در ۱۴۰۱ رسیده و چهار سال متوالی در همین محدوده بالای ۱۹ هزار باقی مانده است. از ابتدای ۱۴۰۰ تا پایان شهریور امسال بیش از ۱۰۰ هزار نفر جان‌باخته‌اند و شمار مصدومان از دو میلیون نفر فراتر رفته است.
مقایسه با جهان: ایران در قعر جدول
بر اساس داده‌های سازمان جهانی بهداشت برای ۲۰۲۱، نرخ مرگ جاده‌یی ایران ۲۰.۶ نفر به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر بوده در حالی که این نرخ در آلمان ۳ نفر و در ترکیه ۶.۵ نفر بوده است.
آلمان در سال ۲۰۲۵ با وجود داشتن بیش از دو و نیم برابر خودروی ایران، فقط ۲۸۳۲ کشته داشته است. ترکیه هم با جمعیتی مشابه ایران در ۲۰۲۵ حدود شش هزار کشته داشته است. به این ترتیب تلفات ایران بیش از سه برابر ترکیه و حدود هفت برابر آلمان است.
پژوهشکده بیمه مرکزی ایران هم اعلام کرده ایران از نظر ناایمنی رانندگی رتبه ۱۸۹ را از میان ۱۹۰ کشور جهان دارد و بر اساس برخی برآوردها تلفات ایران ۲۵ برابر ژاپن است.
نقش حکومت: ارابه‌های مرگ و جاده‌های ناامن
کارشناسان و حتی برخی مقام‌های رژیم، کیفیت پایین خودروهای داخلی و وضعیت نامناسب جاده‌ها را از عوامل اصلی می‌دانند.
خبرگزاری حکومتی ایرنا در خرداد امسال خودروهای تولید داخل را «ارابه مرگ» توصیف کرد و نوشت سیاست‌های ایمنی سال‌ها بر جریمه و کنترل رفتار راننده متمرکز بوده و نقش کیفیت خودرو در حاشیه مانده است.
به گفته رئیس پلیس رژیم، ۵۰ تا ۶۰ درصد تصادفات مرگبار به خودروهای ناایمن مرتبط است و برخی خودروهای داخلی «ارابه مرگ» خوانده شده‌اند. رئیس پلیس راهنمایی هم گفته ۸۳ درصد خودروهای دخیل در تصادفات مرگبار در طرح نوروز، تولید داخل بوده‌اند و پراید به تنهایی ۲۴ درصد تصادفات مرگبار را دارد.
بر اساس برآورد پلیس راهور هزینه اقتصادی تصادفات معادل ۷ تا ۸ درصد تولید ناخالص داخلی ایران است؛ هزینه‌ای که نتیجه دهه‌ها انحصار خودروسازی در دستان چپاولگر کارگزاران رژیم آخوندی، به تعویق انداختن استانداردهای ایمنی و بی‌توجهی به زیرساخت جاده‌یی است.
