کنفرانس در پارلمان استرالیا «از قتلعام ۱۳۶۷ تا اعدامهای امروز»
پیام خانم مریم رجوی به کنفرانس در پارلمان استرالیا
خانم مریم رجوی: ایران- از قتلعام ۶۷ تا اعدامهای امروز
اعضای محترم پارلمان و سنای استرالیا، هموطنان عزیز مقیم استرالیا!
از دیدار شما در این کنفرانس خوشوقتم. در شروع این کنفرانس، که بهمناسبت سیوهشتمین سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی ایران برگزار شده، یاد شهیدان قتلعام سال ۱۳۶۷ را گرامی میداریم.
در تیرماه سال۱۳۶۷ خمینی بنیانگذار استبداد دینی در ایران، حکم قتلعام اعضای مجاهدین در زندانهای سراسر کشور را صادر کرد. او فرمان داد که زندانیان مجاهد «سرموضع» بهسرعت اعدام شوند. همان کسانی که بهرغم سالها شکنجه و آزار حاضر نشده بودند از مبارزه برای آزادی مردم ایران دست بردارند. سپس ۳۰ هزار نفر، که ۹۰ درصدشان از مجاهدین بودند، حلقآویز شدند.
کتاب جنایت علیه بشریت شامل تصاویر و نامهای ۵ هزار تن از مجاهدان قتلعام شده است.
ادامه الگوی قتلعام۶۷
در تمام ۳۸ سال گذشته، رژیم آخوندی، الگوی کشتار ۶۷ را حفظ کرده. هر بار به وحشیانهترین صورت مقاومتها و قیامهای مردم را سرکوب میکند. با اینهمه، مقاومت برای تغییر رژیم ادامه دارد. مردم پیدرپی قیام بهپا میکنند. کانونهای شورشی که بخشی از شبکه سازمانیافته مجاهدین در شهرهای ایران هستند، در یک ماه گذشته به ۲۰۰رشته عملیات ضداختناق در استانهای ایران دست زدهاند.
در ماههای اخیر ۹تن از اعضای مجاهدین اعدام شدهاند. دهها جوان دیگر هم که در قیام شرکت کرده بودند اعدام شدهاند. آنهادر دادگاههای رژیم با شجاعت اعلام میکنند که برای سرنگونی رژیم برخاستهاند. در آستانه اعدام، در درون زندان سرود جمعی میخوانند.
باید به سخنان مهدی خانکی عضو مجاهدین اشاره کنم. او ۲۶ساله و فارغالتحصیل حقوق بود که در ۳۱تیرماه حلقآویز شد. مهدی در یکی از آخرین نامههایش نوشت: «بهعنوان یک کانون شورشی از خاک اسیر میهنمان ایران برای آزادی، عدالت و رهایی ایران سوگند یاد میکنم».
مهدی و سایر اعدامشدگان، نمایندگان نسل جوان ایراناند که برای سرنگونی رژیم بهپا خاستهاند.
رژیم از شرایط جنگی که از ۱۵ماه پیش شروع شده، استقبال میکند. تا در پناه آن با دشمن اصلی خود که مردم و مقاومت ایران است، مقابله کند.
تنگنای مرگبار رژیم
رژیم حاکم در غوغای جنگ، همچنین تلاش میکند پوسیدگی بنیادی خود را بپوشاند. قدرتنمایی پوشالی او فریبکاری بزرگی است. یک نشانه تنگنای مرگبار رژیم بروز شکافهای عمیق در رأس حکومت است.
امروز در ایران، فقط کسانی طالب جنگاند که ادامه دیکتاتوری را میخواهند. از یک طرف رژیم حاکم و از طرف دیگر بازماندگان رژیم شاه. این جریان با بزرگنمایی و دروغهای رسانهیی به تلاش بیهوده برای بازگرداندن ایران به دیکتاتوری سلطنتی سرنگون شده قبلی تلاش میکنند. آنها هدف خود را احیای ساواک؛ سرویس مخفی شاه اعلام کردهاند. همان سرویسی که مسئول شکنجه و کشتار هزاران مخالف است. آنها سرکوب ملیتها و برقراری حکومت نظامی را از هدفهای خود اعلام کردهاند. اما مهمترین اثر سیاسیشان کمک به ادامه رژیم حاکم است.
کشوری که مردماش برای بهدست آوردن آزادی، بهای سنگینی مانند قتلعام سال۶۷ را میپردارند، نه دیکتاتوری کنونی را تحمل میکند نه به گذشته برمیگردد.
شورای ملی مقاومت ایران در این راستا، پرچم صلح و آزادی را بهاهتزاز درآورده است.
شورای ملی مقاومت که ائتلافی از مجاهدین و سایر گروههاست و از ۴۵سال پیش تأسیس شده،
خواست اکثر مردم ایران برای یک جمهوری دموکراتیک بر اساس جدایی دین و دولت و انتخابات آزاد را نمایندگی میکند.
خواست مقاومت ایران: توقف اعدامها
مقاومت ایران از سالها پیش یک جنبش دادخواهی قتلعام شدگان ۶۷ را پیش برده است.
مسعود رجوی رهبر مقاومت، از اولین هفتههای پس از شروع کشتار، احکام مخفی قتلعام و دستگیریهای گسترده برای کشتار را در تلگرامهایی برای دبیرکل متحد افشا کرد.
تحت تأثیر همین تلاشها مجمع عمومی ملل متحد سال گذشته برای اولین بار در قطعنامه خود موضوع قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ را مطرح ساخت.
در سال ۲۰۲۴ نیز جاوید رحمان گزارشگر ویژه ملل متحد در مورد حقوقبشر ایران با انتشار گزارش پراهمیتی درباره قتلعام سال۶۷، آن را جنایت علیه بشریت و نسلکشی توصیف کرد.
از جامعه جهانی و بهویژه از مجلسین استرالیا و دولت این کشور انتظار داریم مبتکر اقدامات مؤثر در برابر کشتار و اعدام در ایران شوند.
از جمله:
تحت تعقیب قرار دادن جنایتکاران حاکم بر ایران، توسط دولتها بر اساس اصل صلاحیت قضایی جهانی.
ارجاع پرونده قتلعام زندانیان سیاسی در سال۶۷ بهعنوان جنایت علیه بشریت و سایر جنایتهای بزرگ این رژیم علیه مردم ایران به شورای امنیت و گنجاندن توقف اعدامها در ایران بهعنوان خواست تمام مردم ایران در هر توافق بینالمللی.
کنفرانس در پارلمان استرالیا «از قتلعام ۱۳۶۷ تا اعدامهای امروز»؛ قسمت دوم
از حمایت پارلمان استرالیا تا تأکید بر «راهحل سوم»؛ پیام روشن کنفرانس حامیان مردم ایران
به دنبال سخنان خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده مقاومت، و راب میچل، رئیس کمیته صنعت، نوآوری و علوم پارلمان استرالیا، و سناتور پل اسکار، رئیس کمیته امتیازات پارلمانی سنای استرالیا، دکتر فیل گلندنینگ، رئیس شورای پناهندگان استرالیا و مدیر مرکز ادموند رایس برای عدالت و آموزش اجتماعی، گفت:
دکتر فیل گلندنینگ، رئیس شورای پناهندگان استرالیا و مدیر مرکز ادموند رایس
مایلم موضوعی را مطرح کنم که پیش از این نیز بارها در کنفرانسهای مختلف در سراسر جهان بیان کردهام؛ نقلقولی از «مری رابینسون»، رئیسجمهور پیشین ایرلند، که «مریم رجوی» را شجاعترین و جسورترین زن جهان توصیف کرده است.
من باور دارم شجاعتی که ایشان در رهبری جنبش مقاومت و جنبش دموکراسیخواهی ایران از خود نشان دادهاند، با تعهد بینظیرشان به مردم ایران همتراز است.
ما باور داریم که سرانجام، آرمانهای آزادیخواهانه مردم ایران محقق خواهد شد و به پیروزی خواهد رسید.
نه به بازگشت دیکتاتوری؛ مردم ایران آزادی و حق انتخاب میخواهند
دکتر فیل گلندنینگ در ادامه افزود: من میخواهم بر یک موضوع دیگر تأکید کنم؛ در طول این سالها یک چیز را بهخوبی آموختهام و آن این است که مردم ایران هرگز خواهان جایگزینی یک دیکتاتوری با دیکتاتوری دیگر نیستند. ما دیکتاتوری شاه را پشت سر گذاشتهایم، اکنون با دیکتاتوری مذهبی مواجهیم و نمیخواهیم بار دیگر به دیکتاتوری سلطنتی بازگردیم. از این رو، هرگونه راهحل تحمیلی از خارج از ایران، بهویژه از جنوب ایالات متحده، که بخواهد بگوید «این هم فرزند شاه»، هرگز کارساز نخواهد بود.
آنچه مردم ایران خواهان آن هستند، دموکراسی است. آنها کرامت انسانی، برابری، عدالت، حاکمیت قانون و حق تعیین سرنوشت خویش را میخواهند. من باور دارم اکنون زمان آن فرا رسیده است که ما استرالیاییها در سمت درست تاریخ بایستیم، با افتخار در کنار مردم ایران قرار بگیریم و از مبارزه دیرینه آنان علیه هرگونه دیکتاتوری، اعم از مذهبی یا سلطنتی، حمایت کنیم.
دولت نوروزی، نماینده شورای ملی مقاومت ایران در انگلستان، که بهصورت آنلاین به این کنفرانس وصل شده بود، درباره سیاست درست در برابر رژیم ایران گفت:
دولت نوروزی، نماینده شورای ملی مقاومت ایران در انگلستان
تجربه نشان داده است که سیاست مماشات، گفتوگو و مذاکره رفتار این رژیم را تغییر نداده و جنگ خارجی نیز مطلقاً راهحل نیست. راهحل واقعی همان «راهحل سوم» است که خانم رجوی از سال ۲۰۰۴ بر آن تأکید کردهاند: تغییر رژیم به دست خود مردم ایران و مقاومت سازمانیافته آنها.
راهحل سوم؛ دموکراسی به دست مردم ایران، نه جنگ و نه مماشات
طرح دهمادهای خانم رجوی خواستار انتخابات آزاد و عادلانه، یک جمهوری دموکراتیک و کثرتگرا مبتنی بر منشور جهانی حقوق بشر، جدایی دین از دولت، برابری جنسیتی، حقوق برابر اقلیتهای قومی و مذهبی، لغو حکم اعدام، ایران غیرهستهای و همزیستی مسالمتآمیز با همسایگان و جامعه جهانی است.
امروز از اعضای محترم پارلمان میخواهم در کنار مردم ایران که خواهان تغییر رژیم و یک جمهوری آزاد و دموکراتیک هستند بایستند و حق آنها را برای تعیین سرنوشت خود و رهایی از هرگونه دیکتاتوری، خواه دیکتاتوری سلطنتی و خواه استبداد مذهبی، به رسمیت بشناسند. مردم ایران در قرن بیستویکم شایسته دموکراسی و تعیین آزادانه آینده خود هستند.
دکتر مهستی طاهری، پزشک و نماینده جامعه ایرانیان در استرالیا، با اشاره به ابعاد سرکوب و اعدام در ایران گفت:
من به عنوان یک پزشک، زندگی حرفهای خود را وقف محافظت از جان انسانها، تسکین دردها و بازگرداندن امید کردهام. با این حال، امروز درباره ملتی سخن میگویم که زخمهایش تنها با دارو التیام نمییابد. ایران با یک بحران انسانی عمیق روبهروست. بزرگترین تهدید برای سلامت و رفاه مردم، نه بیماری، بلکه سرکوب سیستماتیک است.
از سرکوب تا امید؛ زنان و مردم ایران در خط مقدم مبارزه برای آزادی
وی با اشاره به تاریخ مبارزه مردم ایران افزود: مردم ایران در سال ۱۳۵۷ حکومت سلطنتی و استبدادی شاه را سرنگون کردند. در آن زمان، بسیاری از رهبران دموکراتیک در زندانهای شاه و تحت شکنجه پلیس مخفی بیرحم او، ساواک، بودند. در غیاب آنها، آخوندها انقلاب را مصادره کردند و یک دیکتاتوری مذهبی برقرار ساختند. اما خواست مردم ایران برای آزادی و صلح از بین نرفت و علیرغم اعدام بیش از صد هزار تن از اعضا و هواداران مجاهدین، به یک جنبش سازمانیافته سراسری تبدیل شد.
من معتقدم چشمانداز دموکراتیک خانم مریم رجوی شایسته توجه بینالمللی است.
برای دههها زنان ایرانی با تبعیض سیستماتیک روبهرو بودهاند و در عین حال در صف مقدم مبارزه برای آزادی ایستادهاند. رهبری و برنامه خانم مریم رجوی نشان میدهد که زنان نهتنها میتوانند در تغییر دموکراتیک مشارکت کنند، بلکه میتوانند رهبری آن را نیز بر عهده بگیرند.
