سازمانهای بینالمللی حقوقبشری از جمله عفو بینالملل تا پیش از سال ۱۳۵۷، بارها ساواک را به دلیل نقض نظامند حقوقبشر، بازداشتهای خودسرانه و استفاده از شکنجه در جریان بازجویی از مخالفان و منتقدان بازداشتی، محکوم کرده و و درباره آن گزارش و بیانیه منتشر کرده بودند.
ساواک یک سازمان امنیتی بدنام است و تکریم آن یا راهپیمایی با تیشرتهایی با آرم این سازمان، به معنی همدلی با سرکوب و شکنجه و زندان و اعدام به دلایل سیاسی و عقیدتی است. نمیتوان به درستی مخالف سرکوب و بدویت و رذالتهای جمهوری اسلامی بود و علیه آن موضع گرفت و همزمان از ساواک دفاع کرد.
ایران آینده، باید ایرانی عاری از زندانی سیاسی و عقیدتی، شکنجه و سرکوب مخالفان و منتقدان باشد. سرنوشت و تقدیر ما، دور باطل سرکوب ایدئولوژیک و سرکوب سکولار نیست. ما آزادی، دموکراسی، حکومت قانون و برابری میخواهیم و به آن خواهیم رسید. به عقب برنمیگردیم.
