پروفسور کاظم کازرونیان، استاد مهندسی مکانیک و رباتیک در دانشگاه کانتیکت و رئیس پیشین دانشکده مهندسی این دانشگاه به مدت دوازده سال.

Professor Kazem Kazerounian, Professor of Mechanical Engineering and Robotics at the University of Connecticut, and former Dean of the College of Engineering for twelve years.

تحصیلات
دکتری مهندسی مکانیک، دانشگاه ایلینوی در شیکاگو، اوت ۱۹۸۴
کارشناسی ارشد مهندسی مواد
(گرایش: طراحی مکانیکی)، دانشگاه ایلینوی در شیکاگو، ۱۹۸۱
کارشناسی مهندسی تحلیل و طراحی مکانیکی، دانشگاه ایلینوی در شیکاگو، ۱۹۸۰

سمت‌های مدیریتی در حوزه آموزش عالی
 رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه کانتیکت (۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴)
• معاون پژوهش و ابتکارات راهبردی، دانشکده مهندسی دانشگاه کانکتیکات (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲)
• معاون پژوهش و تعاملات بیرونی، دانشکده مهندسی دانشگاه کانکتیکات (۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱)
• مدیر مؤسسه فناوری پیشرفته (ATI) در دانشگاه کانکتیکات (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱)
• رئیس گروه اعضای هیئت علمی در حوزه طراحی، ساخت و سامانه‌ها در دانشکده مهندسی مکانیک (۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ و ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵)
• مدیر تحصیلات تکمیلی، مهندسی مکانیک دانشگاه کانکتیکات (۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴)

سمت‌های هیئت علمی
• استاد مهندسی مکانیک، دانشگاه کانکتیکات (۱۹۹۵ تا کنون)
• دانشیار، دانشگاه کانکتیکات (۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴)
• استادیار، دانشگاه کانکتیکات (۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹)

سمت‌های مهم حرفه‌ای
• رئیس کمیته اجرایی بخش طراحی ASME (۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸)
• عضو کمیته اجرایی بخش طراحی ASME (۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰)
• رئیس کنفرانس، کنفرانس بین‌المللی مهندسی طراحی و کنفرانس رایانش در مهندسی ASME (IDETC/CIE)، مونترال، کانادا (۲۰۰۲)
• رئیس کمیته سازوکارها و رباتیک ASME (۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴)
• رئیس کنفرانس سازوکارها و رباتیک ASME در آتلانتا (۲۰۰۰)

افتخارات و جوایز
• دریافت جایزه برجسته‌ترین استاد مهندسی، شورای مهندسان (۲۰۱۸)
• انتخاب به عضویت آکادمی آمریکا در مهندسی پزشکی و زیستی (AIMBE)، کالج همکاران (۲۰۱۶)
• انتخاب به عضویت آکادمی علوم و مهندسی کانکتیکات (CASE) (۲۰۰۸)
• دریافت جایزه سازوکارها و رباتیک ASME به پاس «مشارکت‌های انباشته در طراحی و نظریه سازوکارها»، ارائه‌شده در سی‌امین کنفرانس سازوکارها و رباتیک در فیلادلفیا (۲۰۰۶)
• دریافت جایزه George Wood در پنجمین کنفرانس سازوکارها و رباتیک به دلیل «مشارکت‌های مهم در حوزه سازوکارها و رباتیک» (۱۹۹۷)
• همکار (Fellow) انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (ASME) (۱۹۹۷ تا کنون)
• جایزه استاد برجسته ABB (۱۹۹۷)
• جایزه بهترین مقاله، دومین کنفرانس ملی سازوکار و رباتیک، سین سیناتی، اوهایو (۱۹۹۱)

حوزه‌های علمی و پژوهشی
• علایق پژوهشی: روش‌های محاسباتی در مهندسی، طراحی مکانیکی محاسباتی، نانو-بیومکانیسم‌ها، رباتیک، طراحی بهینه و مبتنی بر ریسک، بیومکانیک و طراحی ارگونومیک، پیوندها و سامانه‌های دنده، خلاقیت در آموزش و عمل مهندسی.

• تأمین مالی پژوهش و آموزش مهندسی: مجموعاً ۱۴ میلیون دلار حمایت خارجی (به عنوان عضو هیئت علمی)
  NSF: ۳.۵ میلیون دلار (به عنوان PI)، ۶.۵ میلیون دلار (به عنوان Co-PI)
  سایر نهادهای فدرال: ۱۳۰ هزار دلار (PI)، ۶۳۰ هزار دلار (Co-PI)
  ایالت کانکتیکات: ۴۰۰ هزار دلار (PI)، ۲۰۰ هزار دلار (Co-PI)
  صنعت: ۲.۲ میلیون دلار (PI)
• انتشارات: بیش از ۶۵ مقاله ژورنالی، ۹۰ مقاله داوری‌شده در کنفرانس‌های معتبر، ۱۰ فصل کتاب و تک‌نگاری، و انتشارات، ارائه‌ها و مصاحبه‌های متعدد دیگر.

سمت‌های ویراستاری
• سردبیر، Mechanism and Machine Theory (۲۰۰۲ تا ۲۰۱۶)
• سردبیر، ASME Journal of Mechanisms and Robotics (۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴)
• سردبیر، ASME Journal of Mechanical Design (۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹)
• عضو هیئت مشاوران مجله Applied Mechanics Review، انجمن ASME (۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹)
• سردبیر، Integrated Computer Aided Engineering (۲۰۰۲)
• سردبیر، مجموعه مقالات کنفرانس IDETC/CIE، مونترال (۲۰۰۲)
• سردبیر، مجموعه مقالات کنفرانس سازوکارها و رباتیک ASME، بالتیمور (سپتامبر ۲۰۰۰)

تجربه صنعتی و مشاوره‌ای
• پژوهشگر میهمان، شرکت Pratt & Whitney (به صورت تمام‌وقت، ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴)
• مشاور، تحلیل و طراحی سامانه‌های دنده، Pratt & Whitney (۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰)
• مشاور ارشد، برنامه‌ریزی راهبردی و طراحی سامانه‌های اتوماسیون دقیق و پرفرمونس بالا، هیئت بهره‌وری سنگاپور (۱۹۹۳ تا ۲۰۰۶)
• مشاور رباتیک، ABB کانتیکت (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹)
• مشاور ارشد، طراحی محصولات سلامت و تندرستی، شرکت Osim (شرکت مادر Brookstone و GNC)، سنگاپور (۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲)
• مشاوره برای بیش از ۱۰۰ سازمان ملی و بین‌المللی در طول ۳۰ سال گذشته.

 بخش هایی کوتاه از گفتگو با دکتر کاظم کازرونیان

 این شانس و افتخار رو داشتم که مدت ۱۲ سال رئیس دانشکده مهندسی این دانشگاه باشم که دانشگاهیه که دانشکده‌ای که بیش از ۲۵۰ تا استاد داره، بیش از ۶۰۰۰ دانشجو داره، بنابراین یکی از دانشکده‌های بزرگ آمریکا محسوب می‌شه. و در کنار اون رئیس موسسات مختلفی در این دانشگاه بودم یا حتی خارج از دانشگاه شانس اینو داشتم که سردبیر چندین مجله علمی باشم، شانس اینو داشتم که برای یک ترم مدیر اجرایی مهندسین شـ... جامعه مهندسین مکانیک آمریکا باشم که در حقیقت یک جامعه بین‌المللیه که بیش از ۵۰۰ هزار عضو داره. و در کنار این موفقیت‌های علمی زیادی داشتم، موفقیت‌های صنعتی زیادی داشتم، جوایز مختلف علمی در از جامعه‌های مختلف گرفتم و خیلی از دانشجویی که با من کار کردن، صدها دانشجو شاید فارغ‌التحصیل شدن که خیلی از اون‌ها الان خودشون استاد یا دانشمندان صنعتی در کل دنیا

من شانس اینو داشتم که در طول مدت کاریم چندین جایزه باارزش حرفه‌ای رو بگیرم، که شاید یکیشو اگه بخوام اشاره کنم، جایزه‌ایه که مهندسین طراح مکانیک (ASME Design Engineering Award) بهم دادن. این یکی از بالاترین جوایزیه که این جامعه میده. و واقعاً من چون مجاهدین رو همیشه استاد خودم می‌دونستم، استاد استادان می‌دونم، در یکی از تظاهرات‌هایی که شانس اینو داشتم که صحبت کنم توش، اینو به مجاهدین و به خواهر مریم اهدا کردم.

مجری: بله. در این مسیر آقای دکتر باز هم بهتره که برای آشنایی بیشتر با شما به پروژه‌هایی اشاره کنین که در اون نقش داشتین، فعالیت کردین در کادر مشخص حرفه‌ای‌تون و بفرمایین که با چه چالش‌هایی روبرو شدین، چگونه از اون‌ها عبور کردین؟

دکتر کازرونیان: بله من خب در حقیقت تخصص من طراحی ماشین‌آلاته و به طور خاص‌تر طراحی ماشین‌آلات برای سیستم‌های اتوماتیک، برای اتوماسیون یا آتومیشن و روباتیک. و من اینو در اپلیکیشن‌ها و کارهای مختلفی پیاده کردم. یکی از علاقه‌های من همیشه کار کردن با صنایع بوده، با کمپانی‌ها بوده، چون اونجا جاییه که آدم میوه کارشو خیلی سریع می‌بینه. شانس اینو داشتم که شاید با بیش از ۱۰۰ کمپانی من کار کنم در سرتاسر دنیا. یکی از پروژه‌های خیلی زیادی هست که می‌تونم اسم ببرم ولی شاید یکی از پروژه‌هایی که دوست دارم بهش اشاره کنم پروژه‌ایه که شاید به مدت ۱۶ سال ۱۷ سال طول کشید و توی یک کمپانی ما تونستیم جعبه‌دنده‌ای طراحی کنیم که اینو وسط موتور جت هواپیما می‌ذارن. تا قبل از اون همچین چیزی وجود نداشت. این جعبه‌دنده‌ای گیربکسیه که حدود ۱۲۰ هزار هورس‌پاور (Horsepower) توش رد می‌شه. یعنی در حقیقت یه چیزی معادل شاید ۱۰۰ تا ماشین توانایی داره. و اینو در یک وزن خیلی سبکی ساختن که بتونن بذارن توی موتور جت. کار بسیار بسیار پیچیده‌ای بود، البته کار طراحیش کار یک تیم بود که منم جزوش بودم، ولی طراحی دینامیکش مشخصاً جایی بود که من کار می‌کردم. و این باعث شد که سوخت موتورهای جت از اون موقع به بعد که از سال ۲۰۱۰ وارد سیستم‌ها شد، بهش می‌گن به انگلیسی بهش می‌گن Geared Turbofan Systems یعنی موتورهای جتی که پره‌های بلند دارن، توربوفن دارن، از سال ۲۰۱۰ وارد شد و سوخت هواپیماها رو حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد کم کرد.

مجری: که از نظر اقتصادی بسیار مسئله مهمیه آقای دکتر.

دکتر کازرونیان: بله واقعاً این انقلابی بود در موتورهای جت. شاید یک کار دیگه‌ای که من خیلی خیلی یاد گرفتم و خیلی فکر می‌کنم که تاثیرگذار بوده‌ام، به مدت ۲۰ و اندی سال قبل از اینکه مسئولیت ریاست دانشکده رو به عهده بگیرم، مشاور ارشد دولت سنگاپور بوده‌ام و در برنامه‌های استراتژیک صنعتی‌شون در دورانی که سنگاپور وارد دوران شکوفایی صنعتی و اقتصادی خودش می‌شد شرکت کردم. و اونجا سنگاپور برای رشد خودش اون حیطه‌ای رو که انتخاب کرد حیطه اتوماسیون بود. و اونجا تونستم تاثیرات خیلی زیادی رو بذارم. البته این جالبه، می‌دونین من سالی چند بار می‌رفتم سنگاپور، پروازش از نیویورک یه چیزی حدود ۲۰ ساعت بود، پرواز مستقیم بود، و این پرواز از بالای ایران رد می‌شد. و من اون یک ساعت دو ساعتی که بالای ایران بود، خیلی خیلی احساس پیچیده‌ای داشتم. که لعنت می‌فرستادم به اون کسی که نمی‌ذاره که من این کارو توی ایران بکنم، به رژیم خمینی و اطرافیانش که چرا من این شانسو نباید داشته باشم که در ایران و با هموطنان خودم بشینم و این برنامه‌ریزی‌های استراتژیک و این آموزش‌ها و این طراحی‌ها رو بکنم. ولی به هر صورت اون دورانی بود که تونستم خیلی تاثیر بذارم و خیلی یاد بگیرم. شاید یه پروژه دیگه رو هم اگه اجازه بدین اشاره کنم چون اونم...

دکتر کازرونیان: من براتون گفتم که کار من طراحی ماشین‌آلاته. ماشین‌آلات یعنی قطعاتو به هم بچسبونین و این‌ها با هم یک حرکت‌هایی بکنن و یک کاری انجام بشه. و ما این اصلو در حد نانومتر (Nanometer) به قولی، در حد نانو تونستیم پیاده کنیم و ولی به جای اینکه آهن به هم وصل کنیم یا قطعات مختلف، ما این قطعاتشو از مولکول‌های پروتئین استفاده می‌کردیم. بنابراین ما تونستیم ماشین‌ها و روبات‌هایی دیزاین کنیم، طرح کنیم و کنترل کنیم، بسازیم که از نانومتر و همین مولکول‌های پروتئین ساخته شده بودن.

برای اینکه روشن‌تر کنم که واقعاً این نانومتر یعنی چی، یعنی اگر که ۲۰۰ میلیون از این ماشین‌ها رو مثلاً کنار هم بذارین، باز از نخ مویی نازک‌تره. و ما تونستیم، پارسال بود که برای اولین بار ما تونستیم اینو کنترل کنیم تا اون حد که تیم من تونست اینو در مغز یک موش کار بذاره به عنوان یک آزمایش کلینیکی و ما تونستیم اینو کنترل کنیم با موج‌های مغناطیسی به صورتی که این تونست وارد رگ‌های مغز موش بشه و با نوع کنترل و حرکتی که ما به این روبات‌ها می‌دادیم، تونستن رگ رو باز کنن و جایی که رسوندن دوای خاصی از رگ‌های مغز و این بلاک‌های مغز سخت هست، وقتی که این درها باز شد، خیلی راحت این دواها تونست برسه و این موشی که موش آزمایشگاهی که سرطان در مغزش بود، خیلی راحت اینا تونستن این دواهایی که بهش رسید تونست معالجه‌اش کنه و این غده سرطانی رو کوچک کنه.

این یک، این نوع طراحی نانوماشین توسط مولکول‌های پروتئین، کاری بود که در حقیقت من شروع کردم ۲۰ سال پیش بین مهندس‌های مکانیک و الان خیلی پیروهای زیادی در کل دنیا داره، خیلیا در ادامه این کار دارن کار می‌کنن و این کار ما پارسال هم در مجله "ساینس" (Science) و هم در مجله "نیچر" (Nature) که بزرگترین و معتبرترین مجله‌های علمی دنیا هستن، چاپ شد.

برخی جوایز اهدا شده به پروفسور کازرونیان :

دریافت جایزه «آموزگار برجسته مهندسی» از انجمن مهندسان (The Engineers’ Council)، به‌عنوان جایزه‌ای که سالانه به یک فرد برگزیده اعطا می‌شود، به‌پاس خدمات مؤثر در آموزش، پژوهش و ارتباط با صنعت – فوریه ۲۰۱۸

۲) دریافت جایزه کمیته مکانیزم‌ها و رباتیک انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (ASME)، به‌عنوان بالاترین جایزه این حوزه که هر دو سال یک‌بار به یک نفر اعطا می‌شود، در تقدیر از دستاوردهای ماندگار در طراحی و تئوری مکانیزم‌ها – سپتامبر ۲۰۰۶

۳) دریافت جایزه «George Wood»، به‌عنوان جایزه‌ای که هر چهار سال یک‌بار به یک نفر در این حوزه اعطا می‌شود، به‌دلیل مشارکت‌های ارزشمند در توسعه علم مکانیزم‌ها و رباتیک – ۱۴ اکتبر ۱۹۹۷