دکتر مرتضی شیخ در سال ۱۲۸۶ شمسی در تهران به دنیا آمد.

«نعره زد عشق که خونین‌جگری پیدا شد/

                              حُسن لرزید که صاحبنظری پیدا شد

      فِطرت آشفت که ازخاک جهانِ مجبور/

                       خودگری، خودشکنی، خودنگری پیدا شد

       خبری رفت ز گردون به شبستانِ اَزَل/

                               حذر أی ‌پَردگیان،  پرده‌ دری  پیدا‌شد

      آرزو بی ‌خبر از خویش به آغوش حیات/ 

                                   چشم واکرد و جهان دگری پیدا‌شد

       زندگی گفت که درخاک تپیدم همه ‌عمر/  

                                     تا ازین گنبدِ دیرینه دَری پیدا‌شد»

صیدکنان مَرکَب (=اسب) نوشیروان
 دور شد از کوکبۀ خُسروان (=جایگاه ویژه شاهان)

صفحه2 از69