آهای، آهای ای بچّه جان!
 عباس یمینی شریف
 همۀ کسانی که از سال ۱۳۲۲ به بعد به مدرسه رفته و می‌روند، یک یا چند شعر از عباس یمینی شریف (زادۀ اول خرداد ۱۲۹۸ ـ درگذشتۀ ۲۸آذر ۱۳۶۸ شمسی) را در کتابهای درسی خود خوانده اند.

«... وصیّت مصدّق چه بود؟ او وصیّت کرده بود که پس از مرگ، در کنار شهدای پاکباز مردم ایران که جهت اِبقای حکومت ملی و عقب راندن محافل وابسته به استعمار، در روز تاریخی سی ام تیرماه هزار و سیصد و سی و یک، مردانه به شهادت رسیده بودند و پرچم نهضت ضداستعماری را از سقوط بازداشته بودند، مدفون گردد.

در گاهشماری ایران کهن، هر روز ماه، نام ویژه‌ یی داشت. به عنوان مثال، روز نخست هر ماه، «اورمزد روز» و روز سیزدهم هر ماه «تیر روز» نامیده می‌شد، به نام ایزدِ تیر یا تیشتر؛ ایزدِ باران.

ملک الشعرای بهار (زادروز: ۱۸آذر۱۲۶۵ در مشهد ـ درگذشت: اول اردیبهشت۱۳۳۰ شمسی در تهران)، قصیدۀ «بلای گل» را در سال ۱۲۸۷ـ (در ۲۲سالگی) در مشهد سرود و در آن کوچه های پر از گل شهر زادگاهش را توصیف کرد.

صفحه4 از79