وقوع سیل ویرانگر در بیش از ۲۵ استان کشور که به بروز خسارات جانی و مالی سنگینی انجامیده، اکنون واقعیتی بنام «نفرت مردم» از نظام آخوندی را یکبار دیگر به اثبات رسانده است.


سیل ویرانگر در بسیاری از روستاها، شهرها و استانهای سراسر کشور فاجعه آفرید. مزارغ و باغات کشاورزی نابود شدند. پلها ویران و جاده های مواصلاتی منهدم شدند. بسیاری ازهموطنان بی‌گناه قربانی شدند و دار و ندارشان در یک چشم برهم زدنی در میان گل و لای مدفون شد.


دشت وطن اسیر بلایی است زمینی؛ چهار دهه. آسمان اکنون شاید بر ما گریه می کند. بر رنجی گران که بر شانه هایمان آویخته اند. آسمان خشم خود را بر زمین می کوبد. شاید ما را نهیب می زند که «بر خیزید»، خطر کنید، سیل شوید، طوفان به پا کنید! دشتها، خانه ها، در ودیوار، دام و طیور و آبزیان، تیر چراغ برق، خزانه‌های برنج آماده نشاکاری، پلها و مزارع، باغات مرکبات، ستمدیگان اسیر امواج، دروازه قرآن، زن و مرد، دسا و چکش، همه دهان گشوده، خشمی آسمانی فریاد می زنند (تابلوی گرنیکا، پیکاسو).

صفحه10 از797